माओवादी जनयुद्धको संघर्षदेखि समाजसेवासम्मको यात्रा

काठमाडौं, नेपालमा माओवादी जनयुद्धको इतिहासमा एक प्रमुख पात्रको यात्रा साहस र समर्पणको अनौठो कथा बोकेका पात्र लोकेन्द्र प्रसाद जैशी । जनाअन्दोलनमा होमिन उनका पिता, श्री जय प्रसाद जैशीले समाजमा न्याय र समानताको लागि लड्न प्रोत्साहित गरेका थिए। २०६० सालमा जङ्गलमा प्रवेश गरेर क्रान्तिको यात्रा शुरु गरेका उनले दुई वर्षभन्दा बढी समयसम्म लडाइँ जारी राखे। 

उज्यालो समाचारसँगको कुराकानीमा लोकेन्द्र प्रसाद जैशीले  आफ्नो बिचार यसरी प्रस्तुत गरेका छन्  ।  

उज्यालो समाचार: तपाईलाई माओवादी जनयुद्धमा सामेल हुन प्रेरित गर्ने कारण के थियो?

उत्तर:”नेपालमा सामाजिक असमानता र जातीय विभेदको गहिरो अनुभवले मलाई क्रान्तिको आवश्यकता महसुस गरायो। म विश्वास गर्थे कि समाजमा साँचो परिवर्तन ल्याउन र न्याय सुनिश्चित गर्न हामीले नयाँ मार्ग खोल्नु पर्छ। यही सोचले मलाई माओवादी आन्दोलनमा सामेल हुन प्रेरित गर्यो।”

उज्यालो समाचार:जङ्गलमा लड्नको अनुभव कस्तो थियो?

उत्तर: “जङ्गलको जीवन अत्यन्तै कठिन थियो। खाना र पानीको अभाव, कठोर मौसम, र रोगहरूको जोखिमले हाम्रो जीवनलाई चुनौतीपूर्ण बनायो। मैले साथीहरूको मृत्युको दुःखद अनुभव पनि गर्नुपर्‍यो। धेरैजसो लडाइँमा हामीले आफ्ना प्रिय मित्रहरूलाई गुमायौं, जसले हामीलाई मानसिक र भावनात्मक रूपमा गहिरो असर पुर्यायो। यो सबै अवस्थाले हाम्रो परिवार र साथीहरूको चिन्ता र डरलाई थप दबावमा राख्यो।”

उज्यालो समाचार: परिवारको प्रतिक्रिया कस्तो थियो?

उत्तर: “मेरो परिवारले मेरो निर्णयलाई शुरुआतमा स्वीकृत गरेनन्। उनीहरूलाई म सँगै थिएन भन्ने चिन्ता थियो, र मेरो सुरक्षा र भविष्यको बारेमा गहिरो डर थियो। तर, समयसँगै उनीहरूले मेरो समर्पण र संघर्षलाई बुझ्न थाले र मलाई समर्थन गर्न थाले।”

उज्यालो समाचार: लडाइँको समयमा तपाईंको जिम्मेवारी र दबाव कस्तो थियो?

उत्तर: “लडाइँको समय, हामीलाई विभिन्न जिम्मेवारीहरूको सामना गर्नु पथ्र्यो। नेतृत्वका रूपमा, मैले योजना बनाउनु पर्थ्यो र साँचो निर्देशन दिनु पर्थ्यो, जसले गर्दा लडाइँका रणनीतिहरू सफल होउन्। यो सबै कामको दबाव र जिम्मेवारीले धेरै थकावट र तनाव सिर्जना गर्यो। हामीले हरेक कदममा जीवन र मृत्युको खेल खेलेका थियौं।”

उज्यालो समाचार:शान्ति प्रक्रियापछि तपाईंले के परिवर्तन गर्नुभयो?

उत्तर:”शान्ति प्रक्रियापछि मैले नागरिक जीवनमा पुनःस्थापित हुने निर्णय गरे। मैले फार्मेसीमा स्नातक गरे र फार्मासिस्टको रूपमा काम गर्न थाले। यस बीचमा, मैले अनाथ र अपाङ्ग व्यक्तिहरूलाई निःशुल्क औषधिहरू प्रदान गर्न आफ्नै रकम खर्च गरे। यो मेरो अनुभव र सेवाको लागि केही प्रतिफल थियो।”

उज्यालो समाचार:भविष्यका लागि तपाईंको योजना के छ?

उत्तर:”भविष्यमा, म मेरो समुदाय र समाजका कमजोर वर्गहरूको सेवा गर्न चाहन्छु। स्वास्थ्य सेवा मात्र होइन, सामाजिक सञ्जाल र सहायक गतिविधिहरूमा पनि संलग्न रहन चाहन्छु।”

उज्यालो समाचार: नेपाल सरकारसँग तपाईको के अपेक्षा छन्?

उत्तर: “नेपाल सरकारसँग मेरो अपेक्षा छ कि समाजमा समानता र न्याय सुनिश्चित गर्नका लागि सबै क्षेत्रका व्यवस्थाहरूलाई सुधार्नुपर्नेछ। खासगरी, जातीय विभेद र सामाजिक असमानता विरुद्ध कठोर कदम चाल्न आवश्यक छ। सरकारले सबल र समान अवसर सुनिश्चित गर्न कानूनी र सामाजिक संरचनामा सुधार गर्नुपर्छ, जसले सम्पूर्ण देशभर समान व्यवहार र अवसर सुनिश्चित गर्न मद्दत पुर्याउँछ।”

निष्कर्ष:

उक्त व्यक्तिको जङ्गलमा बिताएका संघर्षका दिनहरूले उनलाई एक दृढ र समाजसेवी व्यक्तित्वमा रूपान्तरित गरे। शान्ति प्रक्रियापछि, उनले अध्ययन जारी राखेर फार्मासिस्टको पेशामा प्रवेश गरे र समुदायमा स्वास्थ्य सेवा प्रदान गर्दै अनाथ र अपाङ्ग व्यक्तिहरूलाई निःशुल्क औषधिहरू उपलब्ध गराए।

उनका भविष्यका योजनाले समाजसेवाको निरन्तरता जनाउँछन्। उनले भविष्यमा समाजका असहाय वर्गहरूको सेवा गर्न र समर्पण गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेका छन्। नेपाल सरकारलाई उनले सुझाव दिएका छन् कि समाजमा समानता र न्याय सुनिश्चित गर्नका लागि सबै क्षेत्रका व्यवस्थाहरूलाई सुधार्नुपर्नेछ। यसमा सबैलाई समान अवसर र सुविधाको सुनिश्चितता प्राप्त गर्न आग्रह गरेका छन्, जसले सम्पूर्ण देशभर समान व्यवहार र अवसर सुनिश्चित गर्न सहयोग पुर्याउँछ।

परिवर्तनका लागि संघर्ष र समर्पणको मूल्य अत्यधिक हुन्छ। उनका अनुभव र भविष्यका योजना, समाजलाई समानता र न्यायको बाटोमा अघि बढ्नका लागि प्रेरणा दिनेछन्।

 उनको जीवनको संघर्स हामी चाँडै अर्को  एपिसोडमा समावेश गर्नेछौं। अपडेट रहनुहोस्।